LED staat voor ‘Light Emitting Diode’ wat in het Nederlands lichtuitstralende diode betekent.  

De werking van de LED is gebaseerd op de diode; deze diode geleidt elektrische stroom zeer goed in één richting. De stroom kan dus maar één kant worden opgestuurd, dit noemt men de doorlaatrichting, de andere richting noemt men de sperrichting. Daarom noemt men een diode ook wel een halfgeleider.  Deze halfgeleiderverbinding zet elektrische stroom onmiddellijk om in licht. Bij een gloeilamp wordt licht afgegeven door een gloeispiraal, maar bij LED gebeurt dit door een vast kristal in de vorm van een vlakke chip. Deze chip bevindt zich in het hart van de LED en bestaat uit twee verschillende gepoolde gebieden, het n-gebied met een overmaat aan elektronen en een p-gebied met een tekort aan elektronen. Als men in de doorlaatrichting van de pn-overgang  stroom laat doorlopen, zal er een recombinatie plaatsvinden tussen het tekort en de overschot aan elektronen. De plaats waar dit proces gebeurt is omsloten door een hoge impact plasticbehuizing. Bij dit proces, waarbij elektronen gaan van Anode naar Kathode,  komt energie vrij waarbij licht wordt afgegeven. Dit lichtpuntje is zo klein dat men met een lens het licht heel gemakkelijk kan bundellen tot een gerichte straal. Die lens geeft een specifieke vorm aan een LED: een halve bol aan de bovenkant.